((فرانسوا ولتر))

من دشمن تو و باورهاي تو هستم، اما آماده ام در راه آزادي باورهايت، جان خود را فدا كنم.
‏نمایش پست‌ها با برچسب اعدام. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب اعدام. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۵ مهر ۱۹, دوشنبه

10 اکتبر روز جهانی مبارزه با اعدام . آمار اعدامیان

روز ۱۰ اکتبر روز جهانی مبارزه با حکم اعدام در جهان نام گذاری شده است .
از تاریخ ۱۰ اکتبر  سال ۲۰۱۵ تا ابتدای اکتبر سال ۲۰۱۶ ، متاسفانه حداقل ۵۰۴ نفر در نقاط مختلف ایران به شیوه حلق آویز اعدام شدند که به دلیل عدم اجازه فعالیت گروهای مستقل مدافع حقوق بشر در ایران گزارش پیش رو را نمی‌توان عاری از کاستی دانست.
از ۱۰ اکتبر ۲۰۱۵ تا ابتدای اکتبر ۲۰۱۶ تعداد ۲۹۸ گزارش از سوی نهاد آمار و نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران در رابطه با اعدام به ثبت رسیده است که شامل محکومیت ۵۸۸ نفر به اعدام و اجرای حکم اعدام ۵۰۴ نفر است که از این تعداد ۳۹ نفر در ملاء عام اعدام شدند.
از این تعداد حداقل 9 نفر از اعدامیان زن بوده است .
از این اعدامیان حداقل 4 تن از اعدام شدگان در زمان ارتکاب جرم کمتر از ۱۸ سال بوده است .
صدور احکام اعدام نیز از سال 2015 تا 2016 با افزایش ۱۲٪ همراه بوده است .
۵۷٪ اعدام شدگان به اتهام جرایم مربوط به مواد مخدر در ایران اعدام شدند، ۲۶٪ به اتهام قتل، ۶٪ به اتهام تجاوز به عنف، ۷٪ به اتهامات سیاسی یا امنیتی و ۴% سایر موارد را در بر میگیرد.

استان البرز با سه زندان پرجمعیت و مهم کشور با ۲۹٪ در صدر و استان آذربایجان غربی و استان هرمزگان هر کدام به ترتیب با ۱۰٪ و ۸% در رده دوم و سوم قرار دارند.

بر اساس آمارهای ارایه شده ۸٪ اعدام ها در ملاء عام و انظار عمومی به اجرا در آمده است



۶۱٪ اعدام شدگان به صورت مخفیانه یا بدون اعلام در رسانه های جمعی اعدام شده اند .
جمهوری اسلامی ، با ادامه به صدور حکم اعدام و بیشتر شدن روز به روز شمار اعدامیان در ایران یکی از بزرگترین ناقضان حقوق بشر می باشد  . 
ما می توانیم بدون اعدام زندگی را ادامه دهیم ، نه به اعدام ، نه به بی توجهی به نقض حقوق بشر .
امید بر این که از امروز با اعتراض جوامعه حقوق بشری به وجود اعدام در ایران ما شاهد تغییر قوانین و همچنین اتمام این جنایت بزرگ در ایران باشیم .

۱۳۹۴ تیر ۵, جمعه

رمضان اجباری و جمهوری اجباری!

رمضان اجباری و جمهوری اجباری !


بهشت اجباری برای روزه اجباری ! یا تحمل حکم قضایی برای جرم خوردن یا آشامیدن در ملأ عام !

 رهبران و سران شکم سیر کشور جمهوری اسلامی ، کسانی که خود را نماینده الله بر زمین می دانند و حس مالکیت بر ملت ایران را دارند . ملتی که 36 سال انقلاب اسلامی را پچ پچ کنان با ترس در گوشه کنار شهر، در تاکسی یا بقالی محل دولت را تحلیل و حس نارضایتی خویشتن را برای دوستان و دیگر افراد هم درد خود توصیف می کنند ، اما دریغ از یک حرکت اعتراضی !
اما چرا هیچ گونه اعتراضی وجود ندارد ؟  با بررسی فضای فکری حاکم بر جامعه ی مدنی ایران به این نتیجه می رسیم ؛ حاکمیت خفقان جمهوری اسلامی ایران حتی اجازه سخن گفتن را به منتقدین و معترضین را نمی دهد  و این نشانه ی ضعف و فروپاشی آن حاکمیت است .
حاکمیتی که با اعمال سیاست دیکتاتوری و خفقان ، مردم را در گرسنگی و بیچارگی قرار داده است . بی گمان این ریشه ی خفقان می باشد و کسی جرأت و توان مبارزه یا سخن اعتراضی را ندارد .
حال در موضوع ماه اجباری رمضان ماه مبارکی برای مسلمانان و البته سوء استفاده کنندگان آن از جمله دولت مردان جمهوری اسلامی ایران و ولی فقیه و برادران پر درک و پر زحمت بسیج ، کسانی که پیامشان برای ملت این است ؛ یا روزه بگیرید و یا شلاقتان می زنیم و یا این که به روایتی دیگر اجازه می یابید به بهشت ما ورود پیدا کنید در غیر این صورت  جهنمی از خفقان و سوز شلاق  برایتان مهیا می سازیم .
باید توجه نماییم خداوندی که انسان را در روز خلقت با قدرت اختیار آفرید اما شوربختانه نتیجه ی خلقت او در مملکت اسلامی در زیر ضربات پیاپی شلاق به دره ی نیستی سقوط کرده است .
تاج سفیدان عبادار اسلامی بی ابا می گویند : «رمضان یک مهمانی اجباریست نه اختیاری و یا اینکه مسلمانان با واجب کردن صیام و امر کردن به روزه اجباری باید دیگران را به اجبار تشریعی وادار نمایند !! » (1)
به هر نوعی و هر شکلی جمهوری اسلامی می خواهد آزادی را بر مردم کشور سلب کند و با اجرای دیکتاتوری که پیامش « یا بهشت موهوم یا شکنجه است . » مردم ایران را سرکوب و از هر چیزی حتی خوردن یا آشامیدن سلب می کند و به بیان ساده « جمهوری اسلامی؛جمهوری اجباری » می باشد .
همانا ما خواهان آزادی و خواهان چشیدن طعم زندگی آزاد هستیم .
ما جوانانی که رد ضربات شلاق تندروهای اسلامی بر تنمان به یادگار مانده است چگونه قادر خواهیم بود با این فضای تاریک ، پراسترس و شرم آور جمهوری اسلامی کنار بیائیم ؟ و با کدامین شیوه رویاهایمان را به واقعیت های آرام و امن تبدیل کنیم ؟
مردم با این فضای تیره ی بهشت یا شکنجه ،  که عرصه زندگی بر آنان تنگ شده چه کاری از دستشان برمی آید ؟  با این شرایط  باید ماه مبارک رمضان را ماه نحس و اجباری در جمهوری اسلامی ایران بنامیم .


-------------------
پی نویس متن ؛
1)کتاب بخش پنجم از کتاب «شهر خدا؛رمضان و راز های روزه داری» اثر حجت الاسلام پناهیان ، انتشارات «بیان معنوی»